Familie De Ketelaere: Mama Mia
Mia Van de Cruys werd geboren in Oosterlo op 28 mei 1934 als jongste dochter van Jef en Fien Michiels.Zelf is ze de mama van Peter,Erika,Koen en jawel...van Frankske, de benjamin die nu op trouwen staat.Mia is al van haar prille jeugd een zeer actief persoontje. Na de oorlog kwam ze met haar ouders naar Westerlo. Na het lager middelbaar begon ze te werken. Als duivel doet al was ze opeenvolgend of tegelijkertijd aan’t werk in de winkel van haar moeder, als gouvernante op het kasteel van Vossem, bij de familie de Merode in Westerlo en later in een farmaceutisch labo in Antwerpen.
Als ‘hobby’ kwamen daar de Kajotsters bij en omstreeks 1956 was ze medestichter en bezieler van de volksdansgroep ‘Die Spelewei’ uit Westerlo.
Aan een aantal activiteiten kwam een eind toen Herman op de proppen kwam ...
Eenmaal getrouwd werd Antwerpen de woonplaats en daar werden Peter en Veerle geboren.In 1966 kwam de verhuis naar Tongerlo.Het nieuwe huis schilderen, behangen,inrichten, tuin aanleggen...allemaal nieuwe opdrachten waar ze actief mee bezig was.Ondertussen moest ze beleven dat dochtertje Veerle van 8 maand overleed...maar gelukkig ook dat in 1967 met Erika de vreugde terug de overhand nam.
Stilzitten kon Mia niet want naast de zorg voor de toen reeds 3 kinderen begon ze in 1969, in de ouderlijke woning, een eigen zaak die ze tot 1985 heeft gerund.
Tussendoor, in 1973, kwam Frank piepen ... en ook nam ze de zorg voor haar ouders op zich tot aan hun overlijden in 1975 en 1977. In 1985 volgde de verhuis naar de ‘Boskant’, het grote huis waar nieuwe en andere dingen haar zorgen en inzet vereisten terwijl intussen de’ kleintjes’ studenten waren geworden en andere vormen van aandacht en stimulansen vroegen.
De trouwende zonen brachten haar Yolande en Isabelle als nieuwe dochters en de jonge stellen zorgden voor de vier lieve kleinkinderen die onmiddellijk een grote plaats kregen in haar dagelijkse leven en in haar grote hart.
En met Frank en Chantal is nu ook Louis al eens op speurtocht in onze grote tuin.
Stilgezeten heeft Mia nooit...altijd zorgend, organiserend, stimulerend en medelevend met allen die haar lief zijn... alleen moet ze het de laatste tijd wat kalmer aan doen en met pijn stapsgewijs vele dingen loslaten. Het is de hoogste tijd om aan zichzelf te denken ... maar dat is voor haar niet evident.